جمعه ۶ژانويه ۲۰۱۲- سالن «واگرام» پاريس – حدود ۲هزار ايرانی و يکصد اروپايی و چند خبرنگار حضور دارند. اين يکی از تجمعهايی است که به شکل منظم در هر فصل سال، به سود اين گروه، يعنی مجاهدين خلق ايران، برگزار می شود.
ميهمانان بسيار ويژه
در اولين جمعه ماه ژانويه، فهرست دعوت شدگان که معمولاً چشمگير است، اين بار در اين زمينه رکوردشکنی کرده است. شخصيت مهمی مثل هوارد دين، رئيس پيشين حزب دموکرات در جلسه حضور دارد. هم چنين جان بولتون را می يابيم، سياستمدار سرسخت غيرقابل مذاکره يی که با صدای بلند از دولت آمريکا خواهان سرنگونی رژيم ملاها شده است. ۴ژنرال آمريکايی که با سوابق خدمت در عراق يا سرويسهای ضدتروريستی و يک وزير پيشين امنيت داخلی آمريکا نيز به چشم می خورند.
ميهمانان بسيار ويژه
در اولين جمعه ماه ژانويه، فهرست دعوت شدگان که معمولاً چشمگير است، اين بار در اين زمينه رکوردشکنی کرده است. شخصيت مهمی مثل هوارد دين، رئيس پيشين حزب دموکرات در جلسه حضور دارد. هم چنين جان بولتون را می يابيم، سياستمدار سرسخت غيرقابل مذاکره يی که با صدای بلند از دولت آمريکا خواهان سرنگونی رژيم ملاها شده است. ۴ژنرال آمريکايی که با سوابق خدمت در عراق يا سرويسهای ضدتروريستی و يک وزير پيشين امنيت داخلی آمريکا نيز به چشم می خورند.
شخصيتی مثل «فيليپ دوست بلازی» در اين جا حضور دارد که وزير چند کابينه فرانسه بوده و در حال حاضر دارای سمت نايب دبيرکل، و مشاور ويژه بان کی مون برای تامين مالی طرحهای جديد توسعه می باشد.
هم چنين کسانی که نمی توان آنها را از قلم انداخت: لوئيس فری، رئيس پيشين اف.بی.آی تا سال ۲۰۰۹، و اد رندل دموکرات، فرماندار سابق پنسيلوانيا در ميان دعوت شدگان هستند.
مدعوين ديگری را هم يکی بعد از ديگری کشف می کنيم. از جمله حضور ۲ آلمانی (يک رئيس پيشين مجلس فدرال و ديگری نايب رئيس سابق کمسيون اروپا) و هم چنين يک سناتور ايتاليايی که گروه ميهمانان را دلچسب تر می کند.
حيرت انگيزتر از همه برای من حضور فيليپ دوست بلازی بود. او که يک صاحب منصب در سازمان ملل متحد است، با آزادی تمام سخن می گويد! او خيلی رسمی خواهان برگزاری يک کنفرانس بين المللی بزرگ برای حل وفصل بحران اشرف شد.
فيليپ دوست بلازی: اين جا مايلم، خانم رجوی گرامی، به شهامت و عزم راسخ شما درود بفرستم و بگويم که از خواست شما برای برگزاری يک کنفرانس بزرگ بين المللی درباره اين مسأله دردناک پشتيبانی می کنم
پس من بيش از هميشه در کنار اين شجاعان و قهرمانان اشرف که به خاطر نيل به دموکراسی، نيل به آزادی و صلح [در کشورشان] تا اين اندازه رنج کشيده اند، هستم. شما بيش از اندازه رنج برده ايد، به طور مضاعف هم در کشورتان و هم در تبعيد مورد سرکوب قرار گرفته ايد و انواع و اقسام تهمتها و افترائات را در مبارزه شجاعانه خود تحمل کرده ايد. بدانيد که ما امروز حضور داريم تا به رنج و درد شما پايان دهيم و از خواستهای مشروع و برحقتان دفاع کنيم. من اينها را به دبيرکل ملل متحد که به او اعتمادی راسخ دارم، خواهم گفت. از اين پس سازمان ملل متحد مسئوليت عظيمی در قبال شما بر عهده دارد. ترديدی در عزم راسخ ما نداشته باشيد. امشب دولت عراق بايد درک کند که نهايتاً مطالبات بی تناسب و نامشروعش حد و نقطه پايانی دارد. خانم رجوی عزيز، ما در کنار شما هستيم، در کنار اين زنان، جوانان و مردانی هستيم که رنج بسيار برده اند. می خواهم به آنها بگويم که تنها نيستند. و کسانی که می خواهند آنها را مرعوب و منکوب کنند بدانند که ما هيچ گاه رهايشان نخواهيم کرد.
هم چنين کسانی که نمی توان آنها را از قلم انداخت: لوئيس فری، رئيس پيشين اف.بی.آی تا سال ۲۰۰۹، و اد رندل دموکرات، فرماندار سابق پنسيلوانيا در ميان دعوت شدگان هستند.
مدعوين ديگری را هم يکی بعد از ديگری کشف می کنيم. از جمله حضور ۲ آلمانی (يک رئيس پيشين مجلس فدرال و ديگری نايب رئيس سابق کمسيون اروپا) و هم چنين يک سناتور ايتاليايی که گروه ميهمانان را دلچسب تر می کند.
حيرت انگيزتر از همه برای من حضور فيليپ دوست بلازی بود. او که يک صاحب منصب در سازمان ملل متحد است، با آزادی تمام سخن می گويد! او خيلی رسمی خواهان برگزاری يک کنفرانس بين المللی بزرگ برای حل وفصل بحران اشرف شد.
فيليپ دوست بلازی: اين جا مايلم، خانم رجوی گرامی، به شهامت و عزم راسخ شما درود بفرستم و بگويم که از خواست شما برای برگزاری يک کنفرانس بزرگ بين المللی درباره اين مسأله دردناک پشتيبانی می کنم
پس من بيش از هميشه در کنار اين شجاعان و قهرمانان اشرف که به خاطر نيل به دموکراسی، نيل به آزادی و صلح [در کشورشان] تا اين اندازه رنج کشيده اند، هستم. شما بيش از اندازه رنج برده ايد، به طور مضاعف هم در کشورتان و هم در تبعيد مورد سرکوب قرار گرفته ايد و انواع و اقسام تهمتها و افترائات را در مبارزه شجاعانه خود تحمل کرده ايد. بدانيد که ما امروز حضور داريم تا به رنج و درد شما پايان دهيم و از خواستهای مشروع و برحقتان دفاع کنيم. من اينها را به دبيرکل ملل متحد که به او اعتمادی راسخ دارم، خواهم گفت. از اين پس سازمان ملل متحد مسئوليت عظيمی در قبال شما بر عهده دارد. ترديدی در عزم راسخ ما نداشته باشيد. امشب دولت عراق بايد درک کند که نهايتاً مطالبات بی تناسب و نامشروعش حد و نقطه پايانی دارد. خانم رجوی عزيز، ما در کنار شما هستيم، در کنار اين زنان، جوانان و مردانی هستيم که رنج بسيار برده اند. می خواهم به آنها بگويم که تنها نيستند. و کسانی که می خواهند آنها را مرعوب و منکوب کنند بدانند که ما هيچ گاه رهايشان نخواهيم کرد.
همگی سخنرانان يک پيام را با قدرت تکرار کردند:
سازمان مجاهدين يک سازمان تروريستی نيست. آنها که مدتهاست برای خوشآمد رژيم ايران در دوران رياست جمهوری خاتمی، در اين دسته بندی در اروپا و آمريکا قرار گرفته بودند، از ليست اروپا بيرون کشيده شدند...
اميدوارم آن چه تاريخدانان ثبت می کنند اين باشد که تأکيد ما برای خروج مجاهدين از ليست بالاخره توسط دولت ايالات متحده شنيده شد. اتحاديه اروپا، انگلستان و حتی دادگاههای ايالات متحده، گفتند دليلی وجود ندارد. هيچ توجيه قانونی وجود ندارد. همکاران من اين جا شنيده اند و شما خانمها آقايان شايد شنيده باشيد که من گفتم هر روزی که من افتخار خدمت به دولتمان را داشتم، کاخ سفيد و وزير امنيت داخلی برای تقريباً ۴سال تقريباً هر روز من ليستی از تهديدات تروريستی عليه ايالات متحده را می گرفتم. و بايد به شما بگويم حتی در يک مورد هم در آن ۴سال که اين ليستها را می گرفتم و گاه ۲صفحه بود و گاه ۲۰ صفحه بود ولی هرگز در هيچ زمانی من اشاره يی به مجاهدين خلق نديدم. هرگز. چقدر عجيب. مطلقاً عجيب است.
مجاهدين را از ليست خارج کنيد. از ليست خارج کنيد. از ليست خارج کنيد. همين الآن اقدام کنيد.
سخنرانان هم چنين می گويندمجاهدان اشرف بايد در مقابل پليس دولت کنونی عراق حفاظت شوند. آنها بايد دوباره در محلی متمرکز شوند تا به عنوان پناهنده به کشورهای ثالث فرستاده شوند.
و اين که رژيم ملاها بايد کنار زده شود، چون برای دموکراسيهای جهان خطرناک و برای مردمش مضر است.
و اما موضوع پول: چه کسی پول سخنرانان را پرداخت می کند؟
هر سخنرانی استيل و سبک خاص خودش را دارد. اما اين تعداد مهمان با گرايشات متفاوت اين سوأل را در ذهن من برمی انگيزد: چطور آنها چنين زمانی را برای اين کار اختصاص می دهند و آيا مجاهدين که به نظر می رسد پولدارند به آنها پول می دهند؟
من اين سوأل را از اد رندل کردم. او به صداقت و روراستی اش شهرت دارد. وی گفت قيمت هر سخنرانی در خارجه بين ۱۰ الی ۲۰هزار دلار است که معادل 3روز کار می باشد. فرماندار سابق پنسيلوانيا بدون اين که تلاش کند چيزی را پنهان کند، می گويد: «من خرجم را از مصاحبه هايم در سی.ان.ان در می آورم و اين قيمت معمول است». اما وی می افزايد: «در صورت نياز به يک سخنرانی فوری هر جا که باشد، من درخواست پول نمی کنم. در ضمن من هرگز از مجاهدين درخواست پول نکردم. امروز من کاملاً به اهداف آنها متعهد شده ام و حاضرم اگر لازم باشد بدون اين که پولی درخواست کنم، به عراق بروم».
يک کميته تلفنی بسيار ويژه
و بالاخره بدانيد که ۶تن از اين آمريکاييان، از جمله اد رندل، در کال کنفرانسهايی با وزارت خارجه شرکت می کنند! اين به اين معنی است که آنها مشاوران هيلاری کلينتون محسوب می شوند. اين لااقل دهمين کنفرانس اين گروه می باشد. رندل به من يادآوری می کند که برای اين کنفرانسها پولی دريافت نمی کند. هدف آنها مذاکره بين ايالات متحده و دولت عراق بر سر توافقی برای اعزام اشرفيها به عنوان پناهنده به ساير کشورهاست. از آن جايی که دولت اوباما فقط همين اخيراً اين پرونده را جدی گرفته، و از آن جايی که دولت مالکی از مجاهدين کينه دارد و به توافقات مختلفی که با ايالات متحده يا سازمان ملل متحد در رابطه با اشرفيها امضا کرده پايبند نيست، کار اين کميته بسيار بسيار حساس و هيجان انگيز است.
شکی نيست، هيچ گونه شکی نيست که ايالات متحده مسئوليت اخلاقی و حقوقی دارد که تضمين بدهد ساکنان اشرف به هر شکل ممکن بايد حفاظت بشوند تا زمانی که هر کدام از آنها به خارج جابجا شوند.
هيچ شکی در آن نيست، اين مسئوليت ما است.
اگر به تماسهای تلفنی که ما با وزارت امور خارجه و مسئولان آمريکايی ديگر داشتيم، گوش کنيد، تلاشهای مختلفی برای اجتناب از پذيرفتن مسئوليت را خواهيد شنيد که الآن مسئوليت عراقيان است و مسئوليت سازمان ملل متحد است، نخير مسئوليت ايالات متحده است که اين کار به درستی پيش برود
سازمان مجاهدين يک سازمان تروريستی نيست. آنها که مدتهاست برای خوشآمد رژيم ايران در دوران رياست جمهوری خاتمی، در اين دسته بندی در اروپا و آمريکا قرار گرفته بودند، از ليست اروپا بيرون کشيده شدند...
اميدوارم آن چه تاريخدانان ثبت می کنند اين باشد که تأکيد ما برای خروج مجاهدين از ليست بالاخره توسط دولت ايالات متحده شنيده شد. اتحاديه اروپا، انگلستان و حتی دادگاههای ايالات متحده، گفتند دليلی وجود ندارد. هيچ توجيه قانونی وجود ندارد. همکاران من اين جا شنيده اند و شما خانمها آقايان شايد شنيده باشيد که من گفتم هر روزی که من افتخار خدمت به دولتمان را داشتم، کاخ سفيد و وزير امنيت داخلی برای تقريباً ۴سال تقريباً هر روز من ليستی از تهديدات تروريستی عليه ايالات متحده را می گرفتم. و بايد به شما بگويم حتی در يک مورد هم در آن ۴سال که اين ليستها را می گرفتم و گاه ۲صفحه بود و گاه ۲۰ صفحه بود ولی هرگز در هيچ زمانی من اشاره يی به مجاهدين خلق نديدم. هرگز. چقدر عجيب. مطلقاً عجيب است.
مجاهدين را از ليست خارج کنيد. از ليست خارج کنيد. از ليست خارج کنيد. همين الآن اقدام کنيد.
سخنرانان هم چنين می گويندمجاهدان اشرف بايد در مقابل پليس دولت کنونی عراق حفاظت شوند. آنها بايد دوباره در محلی متمرکز شوند تا به عنوان پناهنده به کشورهای ثالث فرستاده شوند.
و اين که رژيم ملاها بايد کنار زده شود، چون برای دموکراسيهای جهان خطرناک و برای مردمش مضر است.
و اما موضوع پول: چه کسی پول سخنرانان را پرداخت می کند؟
هر سخنرانی استيل و سبک خاص خودش را دارد. اما اين تعداد مهمان با گرايشات متفاوت اين سوأل را در ذهن من برمی انگيزد: چطور آنها چنين زمانی را برای اين کار اختصاص می دهند و آيا مجاهدين که به نظر می رسد پولدارند به آنها پول می دهند؟
من اين سوأل را از اد رندل کردم. او به صداقت و روراستی اش شهرت دارد. وی گفت قيمت هر سخنرانی در خارجه بين ۱۰ الی ۲۰هزار دلار است که معادل 3روز کار می باشد. فرماندار سابق پنسيلوانيا بدون اين که تلاش کند چيزی را پنهان کند، می گويد: «من خرجم را از مصاحبه هايم در سی.ان.ان در می آورم و اين قيمت معمول است». اما وی می افزايد: «در صورت نياز به يک سخنرانی فوری هر جا که باشد، من درخواست پول نمی کنم. در ضمن من هرگز از مجاهدين درخواست پول نکردم. امروز من کاملاً به اهداف آنها متعهد شده ام و حاضرم اگر لازم باشد بدون اين که پولی درخواست کنم، به عراق بروم».
يک کميته تلفنی بسيار ويژه
و بالاخره بدانيد که ۶تن از اين آمريکاييان، از جمله اد رندل، در کال کنفرانسهايی با وزارت خارجه شرکت می کنند! اين به اين معنی است که آنها مشاوران هيلاری کلينتون محسوب می شوند. اين لااقل دهمين کنفرانس اين گروه می باشد. رندل به من يادآوری می کند که برای اين کنفرانسها پولی دريافت نمی کند. هدف آنها مذاکره بين ايالات متحده و دولت عراق بر سر توافقی برای اعزام اشرفيها به عنوان پناهنده به ساير کشورهاست. از آن جايی که دولت اوباما فقط همين اخيراً اين پرونده را جدی گرفته، و از آن جايی که دولت مالکی از مجاهدين کينه دارد و به توافقات مختلفی که با ايالات متحده يا سازمان ملل متحد در رابطه با اشرفيها امضا کرده پايبند نيست، کار اين کميته بسيار بسيار حساس و هيجان انگيز است.
شکی نيست، هيچ گونه شکی نيست که ايالات متحده مسئوليت اخلاقی و حقوقی دارد که تضمين بدهد ساکنان اشرف به هر شکل ممکن بايد حفاظت بشوند تا زمانی که هر کدام از آنها به خارج جابجا شوند.
هيچ شکی در آن نيست، اين مسئوليت ما است.
اگر به تماسهای تلفنی که ما با وزارت امور خارجه و مسئولان آمريکايی ديگر داشتيم، گوش کنيد، تلاشهای مختلفی برای اجتناب از پذيرفتن مسئوليت را خواهيد شنيد که الآن مسئوليت عراقيان است و مسئوليت سازمان ملل متحد است، نخير مسئوليت ايالات متحده است که اين کار به درستی پيش برود
No comments:
Post a Comment